Ef það er ekki snilld að vera viðskiptavinur verslunarinnar á Þórshöfn þá veit ég ekki hvað

Lenti reyndar í smá vandræðum með að finna hana í símaskránni, því hún hefur jú breytt um nafn síðan ég flutti af svæðinu - en þarna vinna enn sömu snillingarnir.

Haldið þið til dæmis að eftirfarandi samtal hefði getað átt sér stað í höfuðborginni?

- Sæl Dúa, þetta er Fanney hérna.

- Já blessuð, hvað get ég gert fyrir þig.

- Ég er í smá vandræðum, hann Reynir í Flögu á stórafmæli í dag. Hann er í vinnunni uppi í Vegagerð og okkur systurnar langar svo að senda honum whiskyflösku í tilefni dagsins. Ég veit að vísu að Vínbúðin opnar ekki strax, og þið eruð ekki vön að sendast með vörur og.....

- Þetta er ekkert mál. Ég geng bara frá þessu í vínbúðinni, tek kort hérna í búðinni og sendi hann Jón minn með þetta til karlsins núna í hádeginu. Þú getur svo bara haft samband aftur í dag og lagt inn á mig fyrir þessu

Finnst ykkur svo skrýtið þó ég legðist í tímabundið þunglyndi um daginn yfir að komast ekki norður að kíkja á liðið?

En - þetta þýðir ekki, þarf að fara að lesa mér til um Öryggis- og áhættumat á vinnustöðum - er búin að lofa upp í báðar ermarnar á mér að mæta á námskeið í slíkri matsgerð á morgunn með húsverðinum og smíðakennaranum (sem einn og sér væri efni í marga pistla og fara að teikna upp eitt stykki nýtt mat fyrir skólahúsin okkar

Meira seinna

Suðvestan rok, sunnan rok, suðaustan rok, austan rok, vestan rok og jafnvel norðan rok

Held svei mér þá að við séum búin að prófa allar tegundirnar á markaðnum síðustu viku eða svo. Föstudagurinn var samt áberandi öflugastur. Ég lagði bílnum mínum í hallann fyrir utan skólann í snjóskafli í góðri trú um morguninn og varð nánast að skríða meðfram honum og halda mér í af öllum kröftum til að komast upp í hann aftur seinni partinn. Um kvöldið var ég svo á leiðinni í afmæli í þarnæstu götu, fór í gönguskónum og með hina í hendinni - til að komast út í bíl í heilu lagi - smellti mér yfir til afmælisbarnsins og fylgdist svo - í hláturskasti - með gestunum koma. Þeir komu labbandi mislanga leið, eftir því hvað þeir komust á bílunum langt upp svellbunkann í götunni. Þarna sáust allar tegundir af því að vera með "blásið hár" og meira að segja pakkarnir voru rifnir og tættir. Rafmagnið fór meira að segja svona til að fullkomna stemninguna. Sem sagt bráðskemmtilegt kvöld í alla staði

Að öðru leyti var helgin róleg. Við María Ösp fórum með fullt af dóti í Rauða krossinn og græddum þar með fullt af plássi í geymslunni og fataskápnum mínum. Á sunnudaginn fór hún svo á frjálsíþróttaæfingu og tókst að togna í lærinu svo nú haltrar hún um og reynir að halda sig sem mest á jarðhæðinni.

Um næstu helgi er svo stefnan tekin í Skaftártunguna þar sem Heiða systir situr sveitt þessa dagana í þorrablótsundirbúningi. Þar stefnir því allt í skemmtilega daga með fjölskyldu og vinum og með smá heppni gæti farið svo að Herjólfur sigldi samkvæmt áætlun báða dagana - aldrei þessu vant

Svo fer alveg að koma að því að við tökum eina helgi í höfuðborginni og rukkum inn eitthvað af kaffibollunum sem við eigum útistandandi þar

Þangað til - hafið það gott og passið að fjúka ekki

Jæja, kannski ekkert sérstaklega á röngum tíma - en alveg örugglega í vitlausu húsi. Akkúrat núna er nefnilega þorrablót á Þórshöfn og þar eru allir Þistlar sem vettlingi geta valdið. Ef ég bara væri þar þá ætti ég eftir að dansa og syngja í marga klukkutíma - fara svo heim í Gunnarsstaði undir morgunn, fá meira hangikjöt (og mjólk með Skúla) og syngja enn þá meira, fara svo heim í Svalbarð að sofa í birtingu og leggja svo af stað suður aftur þegar mér tækist að opna augun.

Þetta var sem sagt plan helgarinnar - áður en á hana var skellt námskeiði sem ég gat ekki látið fram hjá mér fara. Hér halda menn reyndar að það sé ekki í lagi með mig þegar ég minnist á að ætla að sigla og keyra í 12-13 tíma hvora leið til að eiga einn og hálfan sólarhring með Þistlum - en það er svo sannarlega þess virði á svona stundum. Svo ég er að hugsa um að halda áfram að vorkenna sjálfri mér svona fram undir kl. átta í fyrramálið, þangað til ég er viss um að allt fjörið sé búið

Annars er allt gott að frétta. María Ösp kíkti til pabba síns um helgina og ég tók með mér verkefnahrúgu heim úr vinnunni og er búin að sitja við tölvuna síðan ég kom heim af námskeiðinu, tjúna músíkina upp úr öllu valdi og óska mér norður. En á morgunn verður heimþráin væntanlega runnin af mér og þá er aldrei að vita nema ég setji eitthvað hér inn sem verður aðeins minna sjálfhverft.

 Kveðjur úr snjónum og frostinu á Suðurhafseyjunni minni

Hér skrifa ég ekki einu sinni eina færslu í mánuði - og samt er hópur af fólki sem virðist kíkja hérna inn reglulega. Ef þetta er ekki þolinmæði þá veit ég ekki hvað

Ætla nú svo sem ekkert að lofa að standa mig betur í framtíðinni - en hver veit. Er komin til Akureyrar á ráðstefnu hjá Skólaþróunarsviðinu og á morgun er vörnin fyrir mastersritgerðina mína

Sennilega koma fréttir hér inn um helgina af því hvernig gekk - þ.e.a.s. ef það hefur gengið þokkalega vel - annars verð ég líklega ekki til viðtals um þetta allt saman á næstunni

En eins og er sit ég í tölvustofunni á Sólborg og rifja upp gamlar minningar. Ýmislegt búið að ganga á frá því ég sat hérna í fyrravetur og velti fyrir mér hvort ég ætti að sækja um í Vestmannaeyjum! En svona er lífið, breytist hratt og kemur manni stöðugt á óvart. Margt áhugavert í farvatninu þessa dagana og nóg að gera í vinnunni líka, Danmerkurferð í sigtinu í vor, útskrift og svo er ég farin að hlakka til að flytja í nýja húsið mitt í byrjun júlí

En nú er rétt að fara og krækja í kaffibolla og halda svo áfram að vinna...

Knús til ykkar sem enn nennið að kíkja hingað inn.

Fanney

Langt síðan ég skrifaði síðast og mikið vatn runnið til sjávar á þeim tíma. Er heima hjá mér aldrei þessu vant á sunnudagskvöldi og það er ákaflega notalegt en líka tregablandið. Flestar helgar síðan í byrjun nóvember, síðan að pabbi veiktist fyrir alvöru, höfum við María nefnilega hoppað um borð í Herjólf á föstudögum, siglt í land og brunað svo austur í sveit. Fyrstu helgunum eyddi ég á elliheimilinu við rúmstokkinn hjá pabba en svo eftir að við gátum tekið hann heim á ættaróðalið vorum við mæðgur flestar lausar stundir þar. Það hefur stundum tekið á að sjá hann, þennan stólpa í tilverunni í gegnum árin, svona veikan og hjálparþurfi en nú gleðst ég yfir hverri stund sem við náðum saman á þessum tímabili. Við vissum ekki í nóvember að tíminn sem við áttum eftir yrði svona knappur en þannig varð það nú samt. Fyrir hálfum mánuði sat ég hjá honum á spítala í Reykjavík. Þar kvöddumst við í síðasta sinn og hann stakk af yfir móðuna miklu laus við veikindin sem voru búin að sjúga úr honum allan þrótt.

Við tók vika af útfararundirbúningi o.þ.h. og um síðustu helgi bárum við stelpurnar hans pabba hann síðasta spölinn. Á sunnudagskvöld komum við María Ösp svo heim til Eyja í austanátt og haugasjó, sjóveikar og lúnar.

Síðan þá hefur verið nóg að snúast og því er hvíldin þessa helgina vel þegin. Samt get ég ekki neitað því að einhvers staðar innra með mér grætur lítil stelpa yfir að fá aldrei að hitta pabba sinn oftar.

Ég gerði reyndar heiðarlega tilraun til að blogga strax að afstöðnum jólum og áramótum en síðan var í einhverju mótþróakasti og þegar langi pistillinn minn gufaði upp og hvarf fór ég í fýlu og steinhætti að hugsa um blogg næstu vikurnar.

Það er reyndar líka búið að vera töluvert þétt að gera á þessu nýbyrjaða ári - þó það sé svo sem engin afsökun En akkúrat núna er prentarinn að hamast við að framleiða nýtt eintak af ritgerðinni minni því þessi helgi er helgin þar sem loka-loka- lokaútgáfan af mastersverkefninu á að líta dagsins ljós

Að því loknu held ég að ég fari að eiga eftir tíma í sólarhringnum eins og annað fólk til að rifja upp hvað maður gerir í tómstundum - og jafnvel hringja í vini mína af og til

Annars er það helst að frétta á nýju ári að um síðustu helgi fórum við Heiða og Kristjana heim í Þistil-fagra-fjörðinn á þorrablót. Eins og Þistla er von og vísa stóð veislan óslitið í tólf tíma og innihélt - auk blótsins sjálfs, sem var afar vel heppnað - konunglegar veitingar, söng, gleði og góðan félagsskap.

Um svona helgi er eins og gefur að skilja lítill tími eftir til að bruðla með í svefn og því var undirrituð frekar sybbin á leiðinni heim í Herjólfi. Það var frekar vont í sjóinn og ekki mikill svefnfriður - en þegar skipið var komið í var við Eyjar og skipstjórinn tilkynnti að við yrðum lögst við bryggju eftir 10 mínútur datt allt í dúnalogn bæði úti og í kojunni hjá ferðalangnum. Næsta sem ég vissi var að lestin opnaðist með tilheyrandi ískri til að hleypa bílunum frá borði. Ég held að ég hafi aldrei á ævinni verið fljótari í fötin

Þegar ég kom niður voru síðustu bílarnir að smeygja sér fram hjá Forresternum mínum sem stóð nánast í dyrunum einn og yfirgefinn. Þetta atvik vakti ómældan fögnuð hjá áhafnarmeðlimum skipsins í lestinni sem buðu allir sem einn góðan dag af miklum innileika. Ég hins vegar brunaði skömmustuleg upp úr skipinu og þakkaði mínu sæla fyrir að hafa ekki vaknað í Þorlákshöfn í næstu ferð

En - prentarinn er þagnaður - svo nú er að halda áfram. Lofa annarri færslu í þessum mánuði!!!

Helgin byrjaði stórvel. Fór í kennarapartý og söng þar fram eftir nóttu, kom svo heim, skreið í bólið og kúrði fram eftir daginn eftir - enda María Ösp í góðu yfirlæti heima hjá vinkonu sinni. Allan laugardaginn slæptumst við svo af hjartans lyst, ég fór í langan labbitúr, María Ösp var meira og minna úti og svo tókum við letilegt sjónvarpskvöld. Á sunnudagsmorgun var hins vegar friðurinn úti. Við mæðgur vorum að hamast í heimilisstörfunum, ég að taka úr uppþvottavélinni og ganga frá þvotti og María að hreinsa hamstrabúrið. Á meðan skoppaði hamsturinn sæll og glaður um gólfið frammi í kúlunni sinni. Þangað til allt í einu að ég uppgötvaði að kúlan lá í tvennu lagi undir eldhúsborðinu - og hamsturinn var hvergi sjáanlegur........

Upp úr þessu spannst allsherjar harmleikur. Við María Ösp skriðum um öll gólf með tárin í augunum (hún af sorg yfir væntanlegum örlögum hamstursins, ég af öllu rykinu undir húsgögnunum ) hamsturinn sást hvergi og kötturinn lá grenjandi á gluggunum til skiptis og skildi ekkert í þessari mannvonsku að við skyldum ekki hleypa honum inn eins og venjulega. Hluta nætur eyddi ég svo í að læðast eins og indíáni um húsið og hlusta eftir merkjum um að einhvers staðar væri litla kvikindið á ferðinni. Hann hefur hins vegar líklega hlegið dátt einhvers staðar inni í stofuhúsgögnunum og ég er engu nær um hvar hann heldur sig.

Kötturinn fékk að koma inn í stigann bakdyramegin og ég hélt í bjartsýni minni að hann myndi sætta sig við að vera þar í nótt. Hann hins vegar fékk eitt af sínum víðfrægu kvíðaröskunarköstum yfir tiltækinu, urlaðist veinandi í nokkra hringi í herberginu og þeyttist svo út aftur og hefur ekki sést síðan......  Já, samfélag við gæludýr er augljóslega mannbætandi og gott til að róa heimilislífið

Núna er svo komið að dóttir mín tilkynnti mér með tárin í augunum að hún færi sko ekki upp á land í vetrarfrí á fimmtudaginn ef hamsturinn væri ekki fundinn - lítur út fyrir að ef allt annað þrýtur verði ég að hleypa kettinum inn!!!

Annars allt gott að frétta frá Eyjum

Ákvað að henda inn nokkrum línum í tilefni þess að það er að koma helgi - önnur helgin í röð sem mér tekst að vera heima hjá mér í góðu yfirlæti á þessu hausti
við erum að ljúka vinaviku í skólanum, hér hafa verið hattadagar, furðufatadagar og í dag er rauður dagur, svo ég sit hér í rauðri lopapeysu og hlusta á Barnaskólahúsið fyllast af nýjum börnum í upphafi helgar. Hér eru nefnilega að koma í hús hópur af íþróttastelpum á leið á mót. Þær eru reyndar í misgóðu ásigkomulagi, eftir langa og stranga ferð með Herjólfi í hífandi roki og rigningu. Get ekki ímyndað mér að það hafi verið skemmtileg ferð. Í dag ætluðum við að ljúka vinavikunni með því að mynda vinalega keðju úr nemendum og starfsfólki skólans og tengja þannig saman starfsstöðvarnar. Veðrið var hins vegar sérdeilis óvingjarnlegt og keðjumynduninni því skotið á frest.
Ég er hins vegar á leið í partý í kvöld með Hamarsskólahópnum og hlakka verulega til. Næsta vika er svo stutt og laggóð, kennsla mánudag og þriðjudag, starfsdagur á miðvikudag og svo vetrarfrí. Við mæðgur ætlum upp á land á fimmtudag, María Ösp ætlar til pabba síns og ég ætla austur á búgarðinn og vera dugleg að kíkja á pabba minn þessa daga
Vissuð þið annars að það eru ekki nema sjö vikur eftir af skólanum fyrir jól???
Ótrúlegt ekki satt.

Óveðurskveðjur.....